Page 21 - FFN PROGRAMME-FLIP BOOK
P. 21

2ο
FFNGR Fragility Fracture Network
 ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
 Αναγκαιότητα Διεπιστημονικότητας
& Δικτύωσης
13-15 NΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020
  e-Poster • Περιλήψεις Εργασιών
      P01
         ΕΦΑΡΜΟΓΗ «WEARABLE» ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΚΑΤΑΓΜΑ ΙΣΧΙΟΥ
Πέτρος Κολοβός 1
1Τμήμα Νοσηλευτικής, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
   Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναζήτηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας αναφορικά με την εφαρμογή «wearable» συσκευών στη μετεγχειρητική αποκατάσταση ασθενών με κάταγμα ισχίου.
Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω των βάσεων δεδομένων Pubmed και Scopus, καθώς και της μηχανής αναζήτησης Google Scholar, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά.
Αποτελέσματα: Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη και υιοθέτηση «wearable» συσκευών τόσο στην καταναλωτική αγορά όσο και στον τομέα της υγείας παρουσιάζει ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον. Αποτελούν κατηγορία τεχνολογικών συσκευών που μπορούν να φορεθούν από τους καταναλωτές/χρήστες και οι κλινικές τους εφαρμογές έχουν μελετηθεί σε διάφορες ομάδες του πληθυσμού, υγιείς και ασθενείς (αξιολόγηση της υγείας και ευεξίας, ασφάλεια ηλικιωμένων, αξιολόγηση αποτελεσματικότητας της θεραπείας, αποκατάσταση νευρολογικών, μυοσκελετικών και άλλων παθολογικών διαταραχών).
Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας βρέθηκαν εμπειρικές μελέτες (ν=8) που χρησιμοποίησαν «wearable» τεχνολογίες τόσο κατά την άμεση μετεγχειρητική αποκατάσταση ασθενών με κάταγμα ισχίου όσο και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Με τη χρήση των συσκευών αυτών κατά τη διάρκεια της θεραπείας αποκατάστασης εξασφαλίζεται η αντικειμενική καταγραφή και αξιολόγηση κινητικών δραστηριοτήτων σε πραγματικό χρόνο, η απομακρυσμένη συλλογή δεδομένων (κατ’ οίκον φροντίδα) με σκοπό την έγκαιρη λήψη αποφάσεων και τον προγραμματισμό παρεμβάσεων και, επιπλέον, ενισχύεται η συμμόρφωση και η συμμετοχή του ασθενή σε δραστηριότητες αποκατάστασης. Περαιτέρω διερεύνηση της κλινικής αποτελεσματικότητας των συσκευών αυτών κρίνεται αναγκαία, αφού ο αριθμός των μελετών που προέκυψε από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας είναι περιορισμένος με μικρό αριθμό συμμετεχόντων (ν=7 έως ν=44 συμμετέχοντες).
Συμπεράσματα: Η μετεγχειρητική αποκατάσταση σε ασθενείς με κάταγμα ισχίου αποτελεί κρίσιμη διαδικασία στη φροντίδα τους, αφού επηρεάζει σημαντικά τις δραστηριότητες της καθημερινότητας αλλά και την ποιότητα της ζωής τους. Υπάρχουν διαθέσιμα εμπειρικά δεδομένα για την εφαρμογή «wearable» συσκευών στη μετεγχειρητική αποκατάσταση ασθενών με κάταγμα ισχίου. Τα ευρήματα αυτά αποτελούν τη βάση για περαιτέρω κλινικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων ασθενών, για τη διερεύνηση της βελτίωσης των αποτελεσμάτων υγείας, καθώς και της αποδοχής τους από τους ασθενείς. Το κόστος αποτελεί ένα επιπλέον ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι νέες τεχνολογίες θα συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας της φροντίδας των ασθενών στο νοσοκομείο, την κοινότητα ή στην κατ’ οίκον φροντίδα.
Λέξεις Κλειδιά: «wearable technologies», «wearable devices», «wearable sensors», «post-operative recovery», «rehabilitation», «monitoring», «hip fracture»
Σκοπός: Ο εντοπισμός των κύριων ιατρικών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι θεράποντες ιατροί κατά τη φάση της αποκατάστασης των ασθενών που έχουν υποστεί κάταγμα ευθραυστότητας, είτε οι ασθενείς διαμένουν στην οικία τους είτε νοσηλεύονται σε μία δομή αποκατάστασης.
Μέθοδος: Διεξήχθη βιβλιογραφική έρευνα των τελευταίων 10 ετών στις μηχανές επιστημονικής αναζήτησης: «PubMed», «Google Scholar», «Uptodate» και «Cochrane Library». Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν «αποκατάσταση, κατάγματα ευθραυστότητας».
Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι οι κυριότερες ιατρικές παρεμβάσεις αφορούσαν τη διαχείριση του πόνου, την πρόληψη των ελκών εκ πιέσεως, την αντιπηκτική αγωγή, τα συμπληρώματα διατροφής και την πρόληψη και αντιμετώπιση του ντελίριου. Τα υπόλοιπα πιθανά ζητήματα υγείας περιλάμβαναν την αναιμία, τη δυσκοιλιότητα και της επιπλοκές από το ουροποιητικό σύστημα. Καταγράφηκε επίσης ότι εντός του πρώτου μήνα μετά την έξοδο από το νοσοκομείο σε ασθενείς με κάταγμα ισχίου, το ποσοστό επανεισαγωγής ήταν 14%, με την πνευμονία να αποτελεί τη συχνότερη αιτία. Συγκεκριμένες συννοσηρότητες, όπως οι διαταραχές υγρών και ηλεκτρολυτών, οι καρδιακές αρρυθμίες, η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, σχετίζονταν με υψηλό ποσοστό επανεισαγωγής.
      P02
         ΚΥΡΙΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
Ιωάννης - Αλέξανδρος Τζάνος, Σοφία Σιβετίδου, Ελισάβετ Τζανή, Ανδρέας Αναμορλίδης, Στεφάνια Μίνγκου, Εμμανουήλ Δαμιανάκης, Αντώνιος Παπασπύρου, Αθανάσιος Σαμπάνης, Αστέριος Κανάκης, Ελένη Σιμοπούλου, Αικατερίνη Κοτρώνη
Κλινική Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, ΓΝΑ KAT
   21
 ONLINE








































































   19   20   21   22   23