Page 29 - FFN PROGRAMME-FLIP BOOK
P. 29

2ο
FFNGR Fragility Fracture Network
 ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
 Αναγκαιότητα Διεπιστημονικότητας
& Δικτύωσης
13-15 NΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020
  e-Poster • Περιλήψεις Εργασιών
Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική συγκριτική μελέτη κοορτής, η οποία διενεργήθηκε μεταξύ 2011 και 2017. Συμπεριλήφθηκαν 84 περιπτώσεις ασθενών (40 άνδρες και 44 γυναίκες) με ΚΜΑ, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΑΔΗΙ και οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες (Α και Β). Η ομάδα Α (ομάδα ελέγχου) περιλάμβανε 42 ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν μόνο με ΑΔΗΙ. Η ομάδα Β περιλάμβανε επίσης 42 ασθενείς με ΑΔΗΙ οι οποίοι έλαβαν επιπλέον μετεγχειρητικά θεραπεία με τεριπαρατίδη. Και οι δύο ομάδες εξετάστηκαν ως προς τα δημογραφικά τους στοιχεία, τα λειτουργικά (Harris Hip Score-HHS) και ακτινολογικά αποτελέσματα, την εμφάνιση επιπλοκών και τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής των ασθενών (SF-12 HRQoL).
Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 74,5 (65-87) έτη. Η μέση διάρκεια follow up ήταν 46,4 (24-72) μήνες. Ακτινολογικά στην ομάδα Β παρουσιάστηκε σημαντική μείωση στην καθίζηση του στειλεου της πρόθεσης στο μηριαίο αυλό στις 6 και 12 εβδομάδες μετεγχειρητικά (p = 0,003 και p = 0,008, αντίστοιχα). Και στις δύο ομάδες (Α και Β) το HHS αυξήθηκε σημαντικά από πριν την επέμβαση (16,1 και 16,5 αντίστοιχα) έως την δωδέκατη μετεγχειρητική εβδομάδα (57,9 και 58,6 αντίστοιχα) και στη συνέχεια μέχρι και ένα έτος μετεγχειρητικά (86,9 και 87,8 αντίστοιχα). Ωστόσο, καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές ως προς τις επιπλοκές, τη θνησιμότητα και την SF-12 HRQoL.
Συμπεράσματα: Η τεριπαρατίδη μειώνει σημαντικά την καθίζηση του στειλεού σε ΑΔΗΙ ηλικιωμένων ασθενών κατά την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο, αλλά αυτό το όφελος δεν αντανακλά σε καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά τη λειτουργικότητά τους, τις επιπλοκές και την σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής τους.
Σκοπός: Η αναφορά των κλινικών και ακτινολογικών χαρακτηριστικών και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής θεραπείας άτυπων καταγμάτων του μηριαίου (ΑΚΜ) που σχετίζονται με μακροχρόνια χρήση διφωσφονικών (ΔΦ).
Μέθοδος: Κατά το χρονικό διάστημα 2006-2016, εξετάσαμε αναδρομικά 31 ασθενείς μέσης ηλικίας 71,2 (60-83) ετών, που διαγνώστηκαν με ΑΚΜ (Ν=34, 3 ασθενείς με αμφοτερόπλευρα κατάγματα) σχετιζόμενα με μακροχρόνια χρήση ΔΦ. Η επιλογή των καταγμάτων έγινε σύμφωνα με τα κριτήρια της American Society for Bone and Mineral Research. Όλες οι περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά. Αξιολογήθηκαν η χρονική διάρκεια της θεραπείας με ΔΦ, τα προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα και η εμφάνιση επιπλοκών.
Αποτελέσματα: Η μέση διάρκεια follow up ήταν 32,3 (12-72) μήνες. Η μέση διάρκεια θεραπείας με ΔΦ ήταν 7,2 (4-10) έτη. Δώδεκα (35,3%) κατάγματα ήταν υποτροχαντήρια και 22 (64,7%) διαφυσιακά. Σε όλα εφαρμόστηκε ορθόδρομη ενδομυελική ήλωση (ΟΕΗ). Ο μέσος χρόνος πώρωσής τους ήταν 4,8 (2-9) μήνες. Σε 8 (23,5%) περιπτώσεις καταγμάτων υπήρξε αποτυχία πώρωσης και επανάληψη ΟΕΗ με ήλο μεγαλύτερης διαμέτρου, με αποτέλεσμα την πώρωσή τους εντός 4 μηνών μετεγχειρητικά. Είκοσι έξι ασθενείς (76,5%) επανήλθαν στην προεγχειρητική κινητική και λειτουργική τους κατάσταση, ενώ 8 (23,5%) ασθενείς παρουσίασαν διαφόρου βαθμού κινητικές και λειτουργικές διαταραχές. Δεν παρουσιάστηκαν άλλες επιπλοκές.
Συμπεράσματα: Η μακροχρόνια χρήση ΔΦ σχετίζεται άμεσα με την πρόκληση ΑΚΜ. Η χειρουργική αντιμετώπιση τους είναι απαιτητική και σχετίζεται με αυξημένο ποσοστό αποτυχίας πώρωσης και μειωμένης κινητικής και λειτουργικής ικανότητας των ασθενών μετεγχειρητικά.
Σκοπός: Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι μια από τις πιο συνήθεις εκφάνσεις της οστεοπόρωσης, με επίπτωση ένα κάθε 22 δευτερόλεπτα σε ασθενείς άνω των 50 ετών. Σχετίζονται με αύξηση της θνησιμότητας κατά 8 φορές και με εμφάνιση άλλων προβλημάτων όπως: οσφυαλγία, απώλεια ύψους και ελάττωση κινητικότητας. Η έλλειψη βιταμίνης D, έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους παράγοντες
      P18
         ΑΤΥΠΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΜΗΡΙΑΙΟΥ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΧΡΗΣΗ ΔΙΦΩΣΦΟΝΙΚΩΝ. 10-ΕΤΗΣ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ.
Δημήτριος Μπέγκας1, Σταμάτιος Χατζόπουλος1, Γεώργιος Γεωργιάδης2, Ανδρέας Παπαγεωργίου1, Μαρία Ράχη3, Ανδρέας Γιαννακόπουλος1, Αλέξανδρος Παστρούδης1
1 ΣΤ ́ Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας 2 Δ ́Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας
3 Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας
         P19
         ΕΠΙΠΕΔΑ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΤΙΚΑ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ: ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ
Δημήτριος Μπέγκας1, Σταμάτιος Χατζόπουλος1, Ανδρέας Παπαγεωργίου1, Μαρία Ράχη2, Γεώργιος Γεωργιάδης3, Ανδρέας Γιαννακόπουλος1, Αλέξανδρος Παστρούδης1
1 ΣΤ ́ Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας 2 Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας 3 Δ ́ Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας
   29
 ONLINE








































































   27   28   29   30   31