Page 31 - FFN PROGRAMME-FLIP BOOK
P. 31

2ο
FFNGR Fragility Fracture Network
 ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
 Αναγκαιότητα Διεπιστημονικότητας
& Δικτύωσης
13-15 NΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020
  e-Poster • Περιλήψεις Εργασιών
των ελάχιστα παρεκτοπισμένων καταγμάτων τύπου Vancouver B (ΕΠΚV-B).
Μέθοδος: Μεταξύ 2013 και 2016, 13 ασθενείς (8 γυναίκες και 5 άνδρες) με μέσο όρο ηλικίας 81.3 έτη, εισήχθησαν στην κλινική μας με ένα ΕΠΚV-B (10 πέριξ ΤΗΑ και 3 πέριξ ΗΑ). Για αυτούς, επιλέχθηκε η συντηρητική αντιμετώπιση λόγω συννοσηροτήτων. Αρχικά περιορίστηκαν σε κλινοστατισμό για διάστημα 6 εβδομάδων, στη συνέχεια βάδιση χωρίς φόρτιση έως και τη 12 εβδομάδα και έπειτα προοδευτική φόρτιση. Η παρακολούθηση γινόταν την 6 εβδομάδα μετά το κάταγμα, έπειτα κάθε μήνα μέχρι την πώρωση του κατάγματος και στην συνέχεια κάθε 3 μήνες έως και τον 24 μήνα μετά το κάταγμα. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν βάσει απλών ακτινογραφιών, το Harris Hip Score (HSS), τη Visual Analogue Scale (VAS) καθώς και την εμφάνιση επιπλοκών.
Αποτελέσματα: Πώρωση των καταγμάτων παρατηρήθηκε σε 11 ασθενείς με μέσο χρόνο πώρωσης τους 5 μήνες. Το VAS παρουσίασε σημαντική μείωση μεταξύ πρώτου / 78.4mm και τρίτου μήνα / 35.5mm (ρ
Συμπεράσματα: Η συντηρητική αντιμετώπιση των ΕΠΚV-B σε ηλικιωμένους και με πολλές συννοσηρότητες ασθενείς, αν και προσφέρει μέτρια αποτελέσματα, παραμένει ως μια πιθανή επιλογή, καθώς αποφεύγει τις επιπλοκές της χειρουργικής τους αντιμετώπισης.
Σκοπός: Η αξιολόγηση των ακτινολογικών και κλινικών αποτελεσμάτων της αντιμετώπισης των περιπροθετικών καταγμάτων μηριαίου (ΠΚΜ) τύπου Vancouver B με μακρύ στυλεό.
Μέθοδος: Διενεργήσαμε μια αναδρομική μελέτη 16 ασθενών μας με ΠΚΜ τύπου Vancouver Β1, Β2 και Β3, οι οποίοι εισήχθησαν στην κλινική μας κατά το χρονικό διάστημα 2016-2018 και αντιμετωπίστηκαν με αναθεώρηση της μηριαίας πρόθεσης με μακρύ στυλεό. Η παρακολούθηση έγινε στους 1, 2, 3, 6 και 12 μήνες μετεγχειρητικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση βασίστηκε σε απλές ακτινογραφίες χρησιμοποιώντας τα κριτήρια κατα Beals και Tower (BT), ενώ η κλινική αξιολόγηση βασίστηκε στη Visual Analogue Score (VAS), στο Harris Hip Score (HHS) και στην παρουσία επιπλοκών.
Αποτελέσματα: Από τους 16 ασθενείς, 12 ήταν γυναίκες και 4 άνδρες, 10 κατάγματα ήταν επί εδάφους ολικής αρθροπλαστικής (THA) και 6 επί εδάφους ημιαρθροπλαστικής (HA) ισχίου. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν 74 (58-83) έτη. Εκ των καταγμάτων, 3 ήταν τύπου Vancouver B1, 6 B2 και 7 B3. Όλα πωρώθηκαν μεταξύ των 2 και 8 μηνών μετεγχειρητικά (μέσο χρόνος 4 μήνες). Βάσει των κριτηρίων κατα ΒΤ τα αποτελέσματα ήταν άριστα σε 5 κατάγματα, καλά σε 5 και πτωχά σε 3. Ο μέσος όρος VAS δύο μήνες μετεγχειρητικά ήταν 34.2 σε σχέση με 65.2 μια εβδομάδα μετεγχειρητικά (διαφορά στατιστικά σημαντική). Ο μέσος όρος του HHS ήταν 71.3. Όλοι οι ασθενείς επιβίωσαν έως και το τέλος της παρακολούθησης. Τρείς (18%) ασθενείς παρουσίασαν μια μείζονα επιπλοκή και 6 (37.5) μια ελάσσονα. Κανένας τους δεν χρειάστηκε περαιτέρω επέμβαση.
Συμπεράσματα: Τα ΠΚΜ αποτελούν μείζονα επιπλοκή των ΤΗΑ και ΗΑ και η αντιμετώπισή τους αποτελεί ακόμα μια πρόκληση. Η βελτίωση της χειρουργικής αντιμετώπισης αλλά και του μετεγχειρητικού πρωτοκόλλου είναι αναγκαία για βέλτιστα αποτελέσματα.
Εισαγωγή: Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, προέκυψε η ιδέα ότι η φλεγμονή είναι παρούσα και εμπλέκεται ενεργά στην πλειονότητα των πασχόντων από ΟΑ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου των αλαρμινών στην οστεοαρθρίτιδα
Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις Pubmed και Google Scholar με λέξεις κλειδιά alarmins, osteoarthritis, inflammation. Επελέγησαν μελέτες που δημοσιεύθηκαν στην αγγλική ή την ελληνική από το 2000 έως και το 2020.
Αποτελέσματα: Εισροή ανοσοκυττάρων παρατηρείται στον αρθρικό υμένα και πολυάριθμοι μεσολαβητές της φλεγμονής είναι παρόντες σε ιστούς, αρθρικά υγρά και στον ορό ασθενών που πάσχουν από ΟΑ. Αυτοί οι μεσολαβητές πυροδοτούν την παραγωγή λυτικών ενζύμων που καταστρέφουν τη θεμέλια ουσία του χόνδρου και τα υπόλοιπα στοιχεία της άρθρωσης. Οι αλαρμίνες, οι οποίες ανήκουν στην ομάδα των σημάτων ιστικού κινδύνου, εμπλέκονται σε πολλές φλεγμονώδεις ασθένειες. Είναι μεταξύ των πρώτων παραγόντων
      P22
         ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΠΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ ΜΗΡΙΑΙΟΥ ΤΥΠΟΥ VANCOUVER B ΜΕ ΜΑΚΡΥ ΣΤΥΛΕΟ: ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Δημήτριος Μπέγκας1, Σταμάτιος Χατζόπουλος1, Ανδρέας Παπαγεωργίου1, Μαρία Ράχη2, Γεώργιος Γεωργιάδης3, Ανδρέας Γιαννακόπουλος1, Αλέξανδρος Παστρούδης1
1 ΣΤ ́ Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας 2 Αναισθησιολογικό τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας 3 Δ ́ Ορθοπαιδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείον Βούλας
         P23
         ΑΛΑΡΜΙΝΕΣ: Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Χρήστος Tσαγκάρης1, Θωμάς Πολυχρονιάδης1, Δημήτριος Γουλές1
1 Ομάδα Φοιτητών, Νέων Ιατρών και Συνεργατών, Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Ιατρών Αττικής,
   31
 ONLINE







































































   29   30   31   32   33